Kliknij tutaj

Gorące przemówienia, kwiaty, oklaski na stojąco. Na szczęście jest już po ;]. Dziękuję wszystkim przyjaciołom za przybycie i możliwość schowania się za ich plecami. Jako, że wystawa była pewnym kompromisem pomiędzy wizją fotografa a wizją teatromanów pozwoliłem wrzucić swoją wersję na bloga, do obejrzenia wyżej. Tak, jak wspominał Jurek Snakowski, jest to dopiero początek, i mam nadzieję, że kiedyś będzie można zrobić z tego coś większego.

Afterparty w Szafie myślę, że było udane ;] Niektórzy poznali swoje granice alkoholowe, powstało kilka ciekawych projektów kolejnych wystaw, ogólnie było sympatycznie.

Przerwa na fajkę w wykonaniu niepalących.

Jeśli wydaje się wam, że napisy lecące podczas spektaklu działają z automatu to źle się wam wydaje ;].
Nad wszystkim czuwa Kasia, która ręcznie przerzucając napisy. Więc jak przez minute wisi ta sama kwestia “A teraz zginiesz”, kiedy padł już trup i odbył się pogrzeb, to jest to jej wina ;P
Ulubione zwierzę: wieloryb. Przynajmniej tak mi się wydaje, bo dużo o nich ostatnio gada.

Na zdjęciu z Jurkiem Snakowskim, zastępca dyrektora, dzięki któremu mogę w Operze robić to co robię i za co jestem mu wdzięczny.